တစ်ကိုယ်ရေစာ နာဖျားမှု

 

၂၀၁၆ ခုနှစ်ထဲမှာ မှတ်မှတ်သားသားဖြစ်တဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်ဖြစ်တဲ့ တည်တံ့ရဲ့ တစ်ကိုယ်ရေစာ နာဖျားမှုက ရီဗျူးရေးဖို့ ခပ်ခက်ခက်ပဲ။ ဖတ်နေကျ၊ အစဉ်အလာ ဇာတ်လမ်းဇာတ်အိမ်နဲ့တည်ဆောက်ထားတဲ့ ဝတ္ထုတော့ မဟုတ်ဘူး။ မေ ကို ဖတ်ပြီး ကိုဗဟိန်းက ရှန်ပိန်သောက်လိုက်ရသလို ရှိန်းခနဲ၊ ဖိန်းခနဲ ဖြစ်သွားတယ်လို့ ဆိုရင် ဒီဝတ္ထု ဖတ် ပြီး အဲဒီထက်မလျှော့တဲ့ ခံစားမှုတော့ ရမယ်ထင်တယ်။ (သမားရိုးကျ ဝတ္ထုမျိုးတွေကို ငြီးငွေ့နေတဲ့ စာဖတ်သူ အတွက် ပေါ့ လေ)

ဝတ္ထုမစခင်မှာ အမှာစာ သုံးပုဒ်ပါတယ်။ ကဗျာစာအုပ်တစ်အုပ်မှာ ဆရာသစ္စာနီ ရီဗျူးရေးသလို ရေးရရင် ဒီအမှာစာ သုံး ပုဒ်ဟာ ဒီဝတ္ထုဖတ်ခြင်းအတွေ့အကြုံကို အကြီးအကျယ် အထောက်အပံ့ ပေးချင်ပေးမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် အနှောင့်အယှက် ပေး ချင်ပေးပါလိမ့်မယ်။

 

ဒီစာအုပ်ထဲက ဇာတ်ကောင်က နတ္ထိကအမြင်ရှိတဲ့ လူငယ်စာရေးဆရာတစ်ဦး။ သူဟာ အစဉ်အလာလူ့အဖွဲ့အစည်းနဲ့ အံမဝင် သူ၊ လွှမ်းမိုးကြီးစိုးနေတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုစံနှုန်းတွေကို သရော် လှောင်ပြောင်သူ၊ မိန်းမနဲ့ စာအုပ်တွေကို ကြိုက်သူ၊ သူကို အရိုင်း အစိုင်း၊ ပေါ့ပျက်ပျက်၊ အရှက်မရှိ၊ ကိုယ့်ကျင့်အမြင်အနည်းဆုံး၊ ယုံကြည်မှုအခေါင်းပါးဆုံး လို့မြင်ကြ တယ် တဲ့။

Continue reading

ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးနေ့၏ အမှာစာများသည်

 

အောက်ပါ စာစုမှာ ၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ — လ ထုတ် ရုပ်ရှင်တေးကဗျာ မဂ္ဂဇင်းတွင် ဖော်ပြပါရှိခဲ့သော ဆရာလက်ျာဝင်း၏ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးနေ့၏ အမှာစာများသည် ဆောင်းပါးမှ ကောက်နှုတ်ချက်ဖြစ်ပါသည်။

တစ်ခါတုန်းက ကွန်မြူနစ်များ၏ ဇာတာစန်းလဂ်တက်ချိန်ဟု ဆိုရမည်လားမသိ။ ရေကန်အသင့်၊ ကြာအသင့်၊ မီဒီယာအသင့် စာမျက်နှာအသင့် တင့်တယ်နေကြသည်။ တရုတ်ပြည်အရေး၊ ဝ နယ်အရေးဆိုလျင်လည်း သူတို့ပဲ ကန်ထရိုက်ယူထားကြသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖြတ်သန်းခဲ့သည့်အတွေ့အကြုံများကို အခြေခံရေးသားထားသည် ဟူသော ဒုတိယအကြိမ်ထုတ် စာအုပ် နှစ်အုပ်၊ တစ်အုပ်နှင့်တစ်အုပ် ခြောက်လ ခြား၍ ထွက်လာသည်။ ၂၀၁၅ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ တွင် ထို့ကြောင့်ဤသို့ စာအုပ်၊ ၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလတွင် သခင်သန်းထွန်း၏ နောက်ဆုံးနေ့များ စာအုပ် တို့ဖြစ်သည်။ ထုတ်ဝေသည့် စာအုပ် တိုက်မှာလည်း လွင်ဦး စာပေတတိုက်တည်းမှသာ။

ပထမအကြိမ် ယင်းစာအုပ်များ ထုတ်ဝေစဉ်ကလည်း စာအုပ်တိုက်တစ်တိုက်ထဲမှပင် ထုတ်ဝေသည် ဟု ဆိုလျှင် ရနိုင်ကောင်းသည်။ ထို့ကြောင့်ဤသို့ (ပထမအကြိမ်) ကို ၁၉၉၀ ဝန်းကျင်၊ နဝတ အစိုးရလက်ထက်တွင် ဖြန့်ချိခဲ့သည်။ ဒုတိယအကြိမ်ထုတ်ဝေခြင်း အမှာစာတွင် သုံးလကျော်ကြာ ရေးသားခဲ့ကြပြီးနောက် ထို့ကြောင့်ဤသို့ ပုံနှပိပြီးတဲ့အခါ ပြန်ကြားရေးက ကန့်ကွက်လို့ ဖြန့်ချိခွင့်မရခဲ့ပါဘူး ဟု ဖော်ပြထားသော်လည်း အများပြည်သူလက်ဝယ်သို့ ပျံ့နှံ့တန်သလောက် ပျံ့နှံ့ခဲ့ဟန်ရှိပါသည်။ စစ်ထောက်လှမ်းရေး၏ မျက်မှောက်တွင် ရေးသားခဲ့ပြီး (ဘယ်စာအုပ်တိုက်အမည်ခံထားထား) စစ်ထောက်လှမ်းရေးမှပင် ထုတ်ဝေဖြန့်ချိခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

Continue reading

ဗစ်ဂိုင်ရှတိုင်းဘက်မှ ချေပပေးရန် ဖြစ်လာခြင်း နှင့် ဒဿနပညာရပ်ဆိုင်ရာ အခြားအရေး အသားများ

 

ဆရာ မြင့်သန်း ရဲ့ ဗစ်ဂိုင်ရှတိုင်းဘက်မှ ချေပပေးရန် ဖြစ်လာခြင်း နှင့် ဒဿနပညာရပ်ဆိုင်ရာ အခြားအရေး အသားများ ဖြစ်ပါတယ်။ စာပေ၊ အနုပညာ၊ ရသပညာ၊ သမိုင်း နဲ့ ဘာသာ စကားဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာတွေကို ပညာ ရပ် ဆိုင်ရာ ရှုထောင့်ကနေ စနစ်တကျ ဆွေးနွေးရေးသား လေ့ရှိတဲ့ ဆရာမြင့်သန်းရဲ့ မဂ္ဂဇင်းတွေမှာ ဖော်ပြခဲ့တဲ့ ဆောင်းပါးခုနစ်ပုဒ်ကို      ကမ္ဘာ့ ဘာဒဿနိကနေ့ အမှတ်တရအဖြစ် နှစ်ကာလ များစာအုပ်တိုက်က စုစည်းထုတ်ဝေ ထားတာပါ။ လေးလံတဲ့ ဒဿန ဆိုင်ရာ ဆောင်းပါးတွေမို့ ဆရာ ဦးအောင်သင်း စကားနဲ့ ပြောရရင် ဦးနှောက် ခါး တောင်း ကြိုက်ပြီး ဖတ်ရမယ့် စာ တွေ ဖြစ် ပါတယ်။

ရသအတွေ့အကြုံ ဆောင်းပါးရှည်ကြီးက စုံနံ့သာ နဲ့ လင်းလွန်ခင်း စာပေအနုပညာ မဂ္ဂဇင်းတို့မှာ ဖော်ပြ ခဲ့ တဲ့ ဆောင်းပါး သုံးပုဒ်ကို တဆက်တည်း ဖော်ပြထားတာပါ။ အနုပညာ၊ ရသ၊ ခံစားမှု၊ အတွေ့အကြုံ တို့ကို ပညာ ရပ်ဆိုင်ရာ ရှု တောင့် ကနေ ဆွေးနွေးရေးသားရင်း ဆရာမြင့်သန်းရဲ့ ဆောင်းပါးတွေမှာ မကြာခဏပါတတ်တဲ့ မြန်မာ ရသပညာ စာအုပ်ပါ လွဲမှားနေတဲ့ အဆိုတွေ နဲ့ အချက်အလက်တွေကိုလည်း ထောက်ပြထားတယ်။

Continue reading

ရိုမန်တစ်အလွမ်း

 

၂၀၁၆ နှစ်ဦးပိုင်းက ကွယ်လွန်သွားခဲ့တဲ့ ဆရာဇော်ဇော်အောင်ရဲ့ နောက်ဆုံးထွက် စာအုပ် ဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာ ဇော်ဂျီက ဘဝအလွမ်း၊ ဆရာမောင်သာနိုးက ရောမန္တိက၊ ဆရာမြင့်သန်းက ရိုမဲင်တစ်စင်ဇင် လို့ မြန်မာ မှုပြုတဲ့ Romanticism စာပေအယူအဆကို ပြန်လည် အမှတ်တရ လွမ်းတဲ့အနေနဲ့ ရိုမန်တစ်အလွမ်းလို့ ခေါင်းစဉ် တင်ထားတယ်။ ၁၉၈၉ ခုနှစ်ကနေ ၂၀၁၅ ခုနှစ်အတွင်း ရေးခဲ့တဲ့ စာပေသီအိုရီတွေ နဲ့ ပို့(စ) မော်ဒန် ဆိုင်ရာ အယူအဆတွေ အကြောင်းပါ။

စာအုပ်မှာ မာတိကာမပါပါ။ (စိတ်ကူးချိုချိုစာအုပ်တိုက်က ထုတ်ခဲ့တဲ့ ဆရာ ဇော် ဇော်အောင်ရဲ့ စာပေသဘောတရား၊ ဝေဖန်ရေး အခြေခံကျမ်း ဆိုတဲ့ စာအုပ်မှာလည်း မာတိကာမပါခဲ့ပါ။) စာအုပ်မှာပါဝင်တဲ့ အကြောင်း အရာ တွေကိုဖော်ပြဖို့ မာတိကာကို ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်။

Continue reading

ဖတ်ကြည့်များကို ဖတ်ကြည့်ခြင်း

 

ပြီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ၊ ၂၂ ရက်နေ့ကစပြီး ကြေးမုံသတင်းစာမှာ ဆရာကျော်စောမင်းရဲ့ ကြေးမုံဖတ်ကြည့် ကဏ္ဍကို အပတ် စဉ်နီးပါး ဖော် ပြ လာတာတွေ့ရ တော့ ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်ကာလက စောင့်ဖတ်ရတဲ့ ကဏ္ဍတစ်ခုဖြစ်တဲ့၊ (မူလ လက် ဟောင်း) ဟန်သစ် မဂ္ဂဇင်းပါ ဖတ်/ကြည့် ကို သတိရမိတယ်။ တကယ်တော့ ဟန်သစ်နဲ့ ဖတ် ကြည့် ဟာ တွဲရက်ပဲ။ ဟန်သစ်ဆိုရင် ဖတ်ကြည့်ကို ပြေးမြင်တယ်။ ဖတ်ကြည့် ဆိုရင် ဟန်သစ်ကို ပြေးမြင်တယ်။ အစုအဆောင်း နဲ့ မှတ် မှတ်သားသားရှိသူ ဆရာကျော်စောမင်းရဲ့ တစ်လတာအတွင်း ဖတ်ရသမျှ၊ ကြည့်ရသမျှ ရုပ်သံအစီအစဉ်တွေထဲက ထိ၊ ငြိ မိတဲ့ အချက်တွေကို ဝေဖန်၊ ထောက်ပြတဲ့ ဖတ်ကြည့် ဆိုတဲ့ စာပေရေးရာ ဝေဖန်စာ ကဏ္ဍလေးကို နှစ်သက် သဘော ကျ သူတွေ များခဲ့တယ်။

အဲဒီ ဖတ်ကြည့် ဝေဖန်စာတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး စာရေး ဆရာတွေထဲကကိုပဲ တခုတ်တရ ပြည်လည် ရည်ညွှန်းရေး သားဖူးတယ်။ ဆရာချစ်ဦးညိုက ဝိဓူရဇာတ်တော်ကို ပြန်ရေးတဲ့ က္ကန္ဒပတ္တ နှလုံးသားဝတ္ထု ထုတ်ဝေအပြီး မျှော်လင့်ထား သလို ချီး မွမ်းသံ တွေ အများကြီးကြားမှာ မှတ်မှတ်ရရ ဖြစ်စေတဲ့ ဝေဖန်သုံးသပ်ချက်တစ်ခုကို ဆရာကျော် စောမင်းဆီက ရပါတယ် တဲ့။ သန္တရသကို ပေါ်အောင် ဖော်ဖို့ ခက်ခဲတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဆရာကျော်စောမင်း လိမ္မာ ပါး နပ်စွာ ရေးသားခဲ့ တဲ့ သုံးသပ်ချက်ကြောင့် အချိုအဆိမ့်တွေနဲ့တူတဲ့ ချီးမွမ်းသံတွေကြားမှာ ရှူးရှဲပူစပ်သွားပြီး လျှာနိုးကြားသွားသလို ဖြစ် သွားလို့ အသိအမှတ်ပြု ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ၁၉၉၅ ခုနှစ်အတွင်းက ကလျာမဂ္ဂဇင်းမှာ ရေးဖူးတယ်။

Continue reading

ဗမာ နဲ့ မြန်မာ

 

၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ မတ်လထုတ် ရုပ်ရှင်တေးကဗျာ မဂ္ဂဇင်းတွင် ပါရှိသော ဆရာမောင်သာနိုး၏ ဆောင်းပါးကို ကူးယူဖော်ပြခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ 

ကျွန်တော်တို့က ကိုယ့်လူမျိုးကို ကိုယ်ခေါ်ဝေါ်ကြရာမှာ ‘ဗမာ’လို့ ခေါ်ဝေါ်ကြတာ အများဆုံးဖြစ်ပါတယ်။ အနည်းငယ် ကသာ မြန်မာလို့ ခေါ်ကြတယ်။ ဗမာဆိုတာ ပါဠိလို ဗြဟ္မာလို့ခေါ်တာကို ‘ရရစ်’ဖြုတ်ပြီး ခေါ်တာဖြစ်တယ်။ ဗမာပြည်ကို ဗြဟ္မဒေသ၊ ဗမာလူမျိုးနဲ့ ဗမာစကားကို ဗြဟ္မီလို့ ပါဠိလိုခေါ်ပါတယ်။ ဒီဗြဟ္မာကို ‘ဗ’နေရာ ‘မ’အက္ခရာပြောင်း ထည့် လိုက်တော့ ‘မြန်မာ’ ဖြစ်သွားတယ်။

ဒီဗမာနဲ့ မြန်မာအသုံးနှစ်ခုမှာ ရှေးက ဗမာကိုအသုံးများခဲ့တယ်။ မြန်မာကို အသုံးနည်း တယ်။ ဗြိတိသျှ လက် အောက် လွတ် လပ် ရေး ကြိုးပမ်းစဉ် ကာလတလျှောက်လုံး ‘သခင်မျိုး ဟေ့တို့ဗမာ၊ ”ဗမာပြည် သည် တို့ပြည်၊’ ‘ဗမာစာသည်တို့စာ၊’ ‘ဗမာစကားသည် တို့စကား’လို့ ကြွေးကြော်ခဲ့ကြတယ်။ လွတ်လပ်ရေးကြိုးပမ်းရာမှာ ဦး ဆောင်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းကြီးရဲ့ နာမည်က တို့ဗမာအစည်းအရုံးဖြစ်တယ်။ ကျောင်းသားတွေက ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်း သား သမဂ္ဂကို ထူ ထောင်ခဲ့ ကြတယ်။ တို့မြန်မာအစည်းအရုံးမဟုတ်၊ မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကျောင်းသားသမဂ္ဂမဟုတ်။ တပ်မတော်ဟာလည်း ဗမာ့တပ်မတော် ဖြစ်တယ်။ မြန်မာ့တပ်မတော် မဟုတ်၊ ကွန်မြူနစ်တွေကလည်း ဗမာပြည် ကွန်မြူနစ် ပါတီ၊ မြန်မာအမည်ကို လွတ်လပ်ရေးရပြီး နောက် စာသမား၊ ပေသမားယောင်ယောင် ငနဲတွေက လူတတ် လုပ်ပြီး ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်တယ်။ လွတ်လပ်ရေးကြိုးပမ်းစဉ်ကာလက မြန်မာ အမည်ကို ဘယ်သူမှ ဆေးဖော်ကြောဖက် မလုပ်ကြ၊ အသိအမှတ်မပြုခဲ့ကြဘူး။

Continue reading

ပြည်ထောင်စု မြန်မာစာ (၂)

 

၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၃၀ ရက်နေ့ထုတ်၊ ကြေးမုံသတင်းစာပါ ဆရာစောလူ၏ ပြည်ထောင်စုမြန်မာစာ ဆောင်းပါးကို ကူးယူဖော်ပြခြင်းဖြစ်ပါသည်။ မြန်မာစာ စာလုံးပေါင်းသတ်ပုံကို အများသဘောညီ သတ်မှတ်ရေးအတွက်  (မူလအနက်အဓိပ္ပာယ်နှင့်အညီ ရေးသော) အနက်စွဲ စာလုံးပေါင်း နှင့် (အသံထွက်သည့်အတိုင်းရေးသည့်) အသံစွဲ စာလုံးပေါင်းနှစ်မျိုးလုံးကို ခွင့်ပြုလိုက်ခြင်းဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်မည်လားဟု နှစ်ချက်သင့်မူအကြောင်း တင်ပြထားသော ဆောင်းပါး ဖြစ်ပါသည်။ 

“တစ်၊ တ” ပြဿနာမှာ စဉ်းစားစရာ အများအပြားရှိပါတယ်။ “တစ်” လို့ စာလုံးပေါင်းချင်သူ အတွက် ရော၊ “တ” လို့စာ လုံး ပေါင်းချင် သူအတွက်ရော အထောက်အထား သာဓက သက်သေတွေရှိပါတယ်။ ရှေးရှေးအတီ တေကျောက် စာ အရေးအသားတွေကြည့်ရင်လည်း “တစ်” ရေးတဲ့သူက ရေး၊ “တ” ရေးတဲ့ သူကရေး တွေ့ရမှာပါ။ မျက်မှောက် ကာလ ပြောတာဆိုတာတွေ ကြည့်ပြန်ရင်လည်း ဂဏန်းတစ်ခုချင်း တစ်၊ နှစ်၊ သုံး၊ လေးလို့ ရေတွက်ရင် “တစ်” လို့ပဲ ပြော နေကျပဲဟာ။ တစ်ဦးတစ်ယောက် ရေးဖို့ဝန်လေးစရာ မရှိပါဘူး။ ဒီလိုပဲ တစ်ဖက်ကကျ ပြောစရာရှိ ပြန်ပါတယ်။ ပြော တဲ့အခါ “တဦး တယောက်” လို့ပြောနေကြပြီပဲ ‘စ’ သတ်ဖြုတ်လိုက်တော့ ဘာဖြစ်လဲ ပြန်ချေနိုင်တာပါပဲ။ ဒီထက် ဆန့်ချင်သေးရင် အိမ်နီးချင်း မလေးဘာသာ စကားကို ကိုးကား နိုင်ပါသေးတယ်။ မလေး ဘာသာစကားမှာက “တစ်” ကို satu (ဆာတူး) လို့စာလုံးပေါင်းပါ၊ ပြောပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ “တစ်ဦးတစ်ယောက်” လို့ပြောချင်ပြီဆိုရင် seorang (ဆအောရင်) လို့ “ဆာတူး” က “ဆ” ကို ပြောင်းသွားရော။ “ဆာတူးအောရင်” လို့ဘယ်သူမှ ခေတ် နောက် ပြန်ဆွဲပြီး မပြောဘူး။ မရေးဘူး။ ဒါက နှစ်ဖက်လုံးမှာ ပြောစရာတွေရှိတာကို ပြောတာပါ။

Continue reading

ပြည်ထောင်စုမြန်မာစာ (၁)

 

၂၀၁၆ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၃၀ ရက်နေ့ထုတ်၊ ကြေးမုံသတင်းစာပါ ဆရာစောလူ၏ ပြည်ထောင်စုမြန်မာစာ ဆောင်းပါးကို ကူးယူဖော်ပြခြင်းဖြစ်ပါသည်။ မြန်မာစာ စာလုံးပေါင်းသတ်ပုံကို အများသဘောညီ သတ်မှတ်ရေးအတွက် ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်သော (မူလအနက်အဓိပ္ပာယ်နှင့်အညီ ရေးသော) အနက်စွဲ စာလုံးပေါင်း နှင့် (အသံထွက်သည့်အတိုင်းရေးသည့်) အသံစွဲ စာလုံးပေါင်းနှစ်မျိုးအကြောင်း တင်ပြထားသော ဆောင်းပါး ဖြစ်ပါသည်။ 

ပြည်သူပြည်သားကောင်းတစ်ဦးရဲ့ တာဝန်ကို စဉ်းစားမိတိုင်း လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ငါးဆယ်က အတွေ့အကြုံတစ်ခုကို သွားသွား သတိ ရ မိတတ်ပါတယ်။ တက္ကသိုလ်များဆရာဆောင်မှာ နေတုန်းကပါ။ မိတ်ဆွေလည်းဟုတ်၊ ဆရာဆိုလည်း မမှားတဲ့ မြန်မာ စာဆရာ ဂျွန်အိုကယ်က အဲဒီအဆောင်မှာပဲ လာတည်းနေတဲ့အချိန်ပေါ့။ တစ်ရက် သူ့အခန်းကိုသွားတော့ သူစာတစ် စောင် ရေးနေတယ်။ ရေးတာက လန်ဒန်က စာပို့ဌာနကို။ ရေးရတဲ့အကြောင်းက နောက်ဆုံးထုတ်လိုက်တဲ့ လေယာဉ် စာပို့လွှာနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သူ့ထင်မြင်ယူဆချက်။ ဘာတွေ ကောင်းတယ်။ ဘာတွေ မကောင်းဘူးပေါ့။ ဝေဖန်အကြံ ပြုစာရေးနေတာ။ နောက်မကြာခင်မှာ လန်ဒန်စာပို့ဌာနက ကျေးဇူးတင်စကား ပြန်လာတာလည်း ဆရာအိုကယ်ပြောပြလို့ သိရပါတယ်။ တိုင်းကြီးပြည်ကြီးသား၊ ပြည်သူပြည်သား ကောင်းဆိုတာ တိုင်းရေးပြည်ရာမှာ ဆိတ်ဆိတ်မနေကောင်းပါလား၊ လိုအပ် လာတဲ့အခါ ဝေဖန်အကြံပြုရင်း ကောင်းကျိုးဆောင် သင့်ပါလားဆိုတာ သင်ယူလိုက်ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် မြန်မာ ဘာသာစကားနှင့် စာပေအဖွဲ့က မြန်မာစာလုံးပေါင်းနဲ့ပတ်သက်လို့ ပြည်သူတွေရဲ့ အသံကြားချင်ကြောင်း ဖိတ်ခေါ် သံ ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ မြန်မာစာရေး နေ၊ သုံးနေသူတစ်ဦးအနေနဲ့ တာဝန်ကျေသင့်ပါတကားလို့ အောက်မေ့မိ ပါတယ်။

Continue reading

ကဗျာထဲက ဘာသာစကား နည်းပညာ အရွေ့

 

ဒီကဗျာဟာ ၂၀၁၃ ခုနှစ်ကုန်ပိုင်းက ထုတ်ဝေတဲ့ ကဗျာလောက စုစည်းမှု (၄) စာအုပ် ထဲကပါ။ ကဗျာဆရာ နေအေဒီရဲ့ ကဗျာ။ ဘာလို့ဖက်တွယ် တဲ့။ ဒီကဗျာမှာ မြန်မာဘာသာစကားဆိုင်ရာ နည်းပညာအရွေ့ကို ထင်ဟပ်နေတဲ့ အဆုံးသတ်ဝါကျတစ်ကြောင်း ပါတယ်။

‘က ‘ ရေး နောက် ‘မ’ ရေးပြီးရင် shift ကို နှိပ်  ပြီးရင် Tab အ ပေါ်က ~ အဲ့ခလုတ်လေးကို နှိပ်  နောက် B ကို နှိပ် ရလာတဲ့ တစ်ခု အပေါ်မှာ ငါနေထိုင်တယ် သိလား။ တဲ့။ 

Continue reading

ပိုမို ကောင်းမွန်လာတော့မယ့် ဂူးဂဲဘာသာပြန်

 

အင်တာနက် နဲ့ အင်းဒရွိုက်စမတ်ဖုန်းတွေပေါ်မှာ လူသုံးများတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဂူးဂဲ ဘာသာပြန် (Google Translate) ဟာ မကြာခင် ဝါကျတွေကို အပြည့်အစုံ ဘာသာပြန် နိုင်တော့မယ် လို့ ဆိုပါတယ်။

အခုထိတော့ ဂူးဂဲ နည်း ပညာ ဟာ စကားစုတွေကိုသာ စိစစ်ပြီး ဘာသာပြန်နိုင်တာမို့ ဝါကျတစ်ခုလုံးအတွက် မတိကျတဲ့၊ အဓိပ္ပာယ် မပေါ် တဲ့ ဝါကျ တွေ ဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။ မကြာခင် ဂူးဂဲဟာ ဝါကျတစ်ကြောင်းလုံးကို ဘာသာပြန်နိုင်တော့မှာမို့ စာပိုဒ်တစ်ပိုဒ်လုံးကို မူရင်း ဘာသာစကားပြောတဲ့ လူတစ်ယောက် ပြောနေသလို အသံထွက်နိုင်တော့မယ် ဖြစ်ပါတယ်။ ဂူးဂဲက အာရုံခံစက်ကိရိယာ (neural machine tool) လို့အမည်ပေးထားတဲ့ ဒီတိုးတက်မှုကို ဆယ်စုနှစ်အတွင်း ဘာသာပြန်နဲ့ပတ် သက်တဲ့ အကြီးမား ဆုံး တိုးတက်မှုလို့ ဆိုပါတယ်။ ဂူးဂဲ ဟာ သူ့ရဲ့ ဘာသာပြန်လုပ်ဆောင်ချက်ကို တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဘာသာ စကား ပေါင်း ၁၀၃ ခုအထိ တိုးချဲ့သွားနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ထားပါတယ်။

Continue reading